اصل ٢٥ - بازرسی و نرساندن نامه ها، ضبط و فاش کردن مکالمات تلفنی ، افشای مخابرات تلگرافی و تلکس ، سانسور، عدم مخابره و نرساندن آنها، استراق سمع و هرگونه تجسس ممنوع است مگر به حکم قانون .
نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند مگر آن که مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشد. تفصیل آن را قانون معین می‌کند.
به واقع می توان گفت یکی از اصلی ترین مسائلی که پیش روی حاکمیت، دولت روحانی و اقتصاد ایران قرار دارد مسئله " فساد مالی و اداری " است، و تا زمانی که اراده و اجماع حاکمیتی برای « مبارزه با فساد » نباشد و تبلور خارجی در میدان فراخ به روی رسانه ها و نهادهای مدنی نیابد و اصول گردش آزاد اطلاعات، شفافیت و پاسخگوی برهمه نهادهای حکومتی حاکم نگردد کارنامه « مبارزه با فساد » همچون گذشته ابتر خواهد ماند و دولت روحانی و قوه مقتنه هم به تنهائی قادر به موفقیت در این باره نخواهند بود « مبارزه با فساد؛ گام آول »
استقلال و آزادى اگر از جنبه سلبى مهم تر نباشد، اما پرداختن به آن از جنبه منفى دشوارتر و پرهزینه تر هاشمى خواستار حاکمیت اسلام بود و در عرصه حیات اجتماعى به اسلامى باور داشت که با حق حاکمیت مردم بر سرنوشت و آزادىهاى سیاسى و محکم کردن بنیه اقتصادى و مادى و فرهنگى کشور سازگار بلکه مؤید آنهاست و نیز دلباخته عدالت بود. به عنوان اساس رابطه (یا میزان آن) میان مردم با یکدیگر، مردم با حکومت و مردم ما با کشورها و که مردمان...
تلنباری از خشم فروخورده مردمی است که سیاسی نیستند، به هیچ جناحی بدهکار نیستند، طلبکار هستند، آن‌ها سر من داد می‌زنند! آن‌ها سر من و هم‌نسلان من و یا یک نسل بعد و قبل که نزدیک چهل سال است به آن‌ها امید شرایط زندگی بهتر دادیم و می‌دهیم، ما که در سطوح مختلف مدیریتی کشور، بخشی یا تمام این سال‌ها، مسئولیتی را به عهده داشتیم فریاد می‌زنند و هر که بامش بیش برفش...
ما باید در صحنه بمانیم و حرف خود را بزنیم. آقای روحانی کف مطالبات ما را نمایندگی می‌کند. سقف مطالباتمان خیلی بالاتر است. تا روزی که هر ایرانی به دلایل عقیدتی و سیاسی از هیچیک از حقوق شهروندی خود محروم نشود و تا زمانی که هر ایرانی با هر فکر و سلیقه‌ای بتواند از همه‌ی امکانات و مواهب این کشور در یک رقابت سالم و آزاد بهره‌ ببرد، تا آن وقت برابر تمامیت‌خواهی و انحصارطلبی و نیز کاسبان جنگ و تحریم می‌ایستیم تا روزی که ایران برای همه ایرانیان شود، به یاری خداوند و حمایت ملت.
گمان نرود که با حذف زبان انگلیسی همه فرزندان ایران، قاری قرآن خواهند شد؛ در جامعه‌ای که قرآن را به نمط طوسی می‌خوانند و به تعبیر خواجه شیراز که می‌گوید: «حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی / دام تزویر مکن چون دگران قرآن را» از قرآن ابزاری برای ریا و تزویر ساخته‌اند، چه انتظاری داریم که کودکان به سمت قرآن پیش بروند و زبان انگلیسی را رها کنند. ما در این چهل سال به قدری از فرهنگ دینی و اسلامی‌مان بی‌رویه و بدون پشتوانه چِک کشیده‌ایم، که دیگر انبان‌مان خالی است و دیگر چِک‌مان را با هزار امضاء و تض
راه حل بالا بردن رضایت عمومی فراهم کردن امکان ارتباط و نقد و گفت‌وگو است. گفت‌‌وگو بهترین مسیر برای حل بحران است. البته عده‌ای بی‌جهت از گفت‌وگو فرار می‌کنند. باید قدرت پذیرش انتقادات را بالا ببریم و از ارتباط که مهم است، نباید بگذریم. ما نباید کاری کنیم که نارضایتی‌ها به کینه‌ورزی و خشونت تبدیل شود.
در مورد هر یک از این شاخص‌ها اگرچه دولت نقش برجسته‌ای دارد، ولی به راحتی مى‌توان دریافت که نهادها و دستگاه‌های خارج از دولت تا چه اندازه نقش دارند. سهم دولت در حاکمیت و نیز حکمرانی خوب در ایران نه‌تنها همه آن نیست، بلکه نسبت به سایر کشورها بسیار کوچک‌تر است و اگر اکنون مردم در ایران خودشان را با کشورهای دیگر مقایسه می‌کنند و به این نتیجه رسیده‌اند که کشورشان خوب اداره نمی‌شود و اعتراض دارند، باید همه مسئولان در بخش‌های مختلف حاکمیت خود را مخاطبان آن بدانند و نباید توپ را صرفاً به زمین دولت...
بحث ما اصلاح در نظام و ساختار است كه از دهه ٧٠ به اين سمت از سوي اصلاح‌طلبان مطرح شده است. از سال ٧٦ به اين سو همه موارد گفته شده؛ عيان و آشكار با نامه و بيانيه و نطق پيش از دستور و... اما توجهي نشده چون به جاي اينكه وفاق ملي و گفت‌وگوي ملي در خصوص اين مشكلات در نظر گرفته‌شود موضوعات مورد اشاره اصلاح‌طلبان به فتنه و دخالت عوامل بيگانه و... تبديل شده است.
جامعه ما از بحران فراگیر بی‌اعتمادی رنج می‌برد. اعتمادبه‌نفس آحاد ملت ایران فروکاسته شده است. مردم به مردم، مردم به حکومت‌گران، حکومت به مردم و سرانجام اجزای حکومت به یکدیگر بی‌اعتمادند و در کوران این بی‌اعتمادی سرمایه‌های اجتماعی کشور آسیب جدی دیده است...ما به انتخاب مسیر اصلاحات و هزینه دادن‌های مکرر برای این مسیر می‌بالیم و هیچ‌گاه از اتخاذ هدف و روش اصلاحی شرمسار نیستیم. مرزبندی اصلاح‌طلبی با خشونت‌گرایی سرکوب‌گرانه از یک‌سو و نفرت‌آفرینی و آشوب‌طلبی سرنگونی‌طلبان از سوی دیگر کاملاً روشن و پ
جامعه ای که همه گونه ایثار و فداکاری را در زمان جنگ هشت ساله با عراق ، در زمینه ی ساختن خرابی های بعد از جنگ ، در زمان تحریم های تحمیل شده و در زمینه ی مشارکت همه جانبه در انتخابات انجام داده است. انتظار دارد تا مسؤولان کشور به وعده های خود عمل و فشاراقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و انسداد سیاسی را برطرف نمایند ...
براي قرار دادن لوگو زير در سایت یا وبلاگ خود، كد را در قسمت (head) سايت يا وبلاگ قرار دهيد.